Learning japanese history

Како момциве од Capcom да седнале и да разговарале, како да ја пренесат борбата меѓу завојуваните држави во Јапонија, за време на Sengoku jidai. И како да се одлучувале што е комерцијално интересно, што е привлечно за секого, а што може да излезе поучно. Од она што го прочитав во интервју со еден од творците е дека јапонската верзија на играта е практично точно врзана за историјата. Дури и односите помеѓу ликовите се точно прикажани. Фантазијата е повеќе вклучена во претставувањето на ликовите. И нормално, требало да се даде некаква игривост на карактерите и посебни карактеристики и моќи. Па ќе се обидам да бидам без предрасуди и повторно ќе тргнам од идеата дека анимево се базира на игра.
Она што во почетокот ме смееше во анимево, сега ме смее уште повеќе Замислете односот на Takeda и Yukimura да е реално претставен. Многу се смешни кога лице в лице се довикуваат по име секој покажувајќи ја својата почит и верба во другиот.

Но од друга страна многу ми се допадна начинот на кој ги разглобуваат нападите и борбите со тактиките и мапите. Учите нешто и за стратегиите на војната. Нешто тоа ми се врти во глава последно време. И аналитичкото раскажување за воените размислувања и создавањето на постојани или привремени сојузи (за победување на еден непријател со помош на друг, привремено сојузник – Takeda и Date, Takeda и Uesugi, Takeda и Tokugawa, Maeda и Uesugi).

Интересен е и фактот што доста реално го прикажуваат и користењето на жените (сестри, ќерки) во стратешки цели, преку брак со други држави и нивно шпиунирање со цел за освојување на тие други држави. – Oda Nobunaga и неговата сестра Oichi, мажена за големиот daimyo Azai Nagamasa

И таман почнав да ги споредувам ликовите од играта и анимето со вистинските ликови од историјата, сфатив дека има и уште две продолженија на играта Sengoku Basara 2 и Sengoku Basara 2 Heroes, со уште ликови, кои се појавуваат во втората половина од анимето. И сфатив дека имам многу, многу за читање. A навистина, неверојатно многу ми се допаѓа историската референца, без оглед на тоа колку и како е искористена во анимето.

И сеуште многу, многу ми се допаѓа цртежот, анимацијата и гласовите нa seiyuu-ата )

Моментално трагам по историски податоци, или барем „тривиа“ поврзана со историјата. Во меѓувреме на wiki – Луѓето од Sengoku периодот во популарната култура (манга, аниме и видео игри) – иако генерално се базираат на тривиа, сепак интересно за читање.

LMAO! Big time!

Зошто во основа гледаме аниме?
Се цитирам себеси, од пред година дена….
…. или едноставно – за чиста, незаборавна, неверојатна >>ЗАБАВА<< !!

Неверојатно, но вистинитно, јас сеуште гледам аниме заради тоа – чиста Забава! Можеби ми се под-истенчил вкусот и не лепам толку 10-ки на анимеата и толку! I’m having FUN!!!

Во моментот на гледање на првата епизода на ова аниме – Sengoku Basara, јас бев во делириум од смеење. Прво и основно, толку е очигледно дека е направено по игра… ликовите имаат свои карактеристични напади во различни бои, (демек се тепаат нешто црвениот и плавиот)… нинџите се појавуваат од нигде-никаде… едниот главен лик уфрлува англиски зборови кога напаѓаат, како Let’s go guys, другиот ентузијастички прима удари од неговиот oyakata-sama (буквално-господар) … жената-нинџа е практично гола, и нормално, паѓа во „љубовен занес“… Леле, навистина незнам од каде да почнам, каде да завршам…

Кога се оценува некое аниме на МАЛ, најниската оценка е (1) – unwatchable. Според мене такво нешто не постои, тоа само зависи од расположението и ставот на гледачот. За (2) – horrible – не сум приврзаник ни на оваа оценка, ако е вака дефинирана… во секое аниме се наоѓа по нешто, инаку воопшто не би ни гледала аниме. Значи почнувам со (3) – very bad. И тоа е оценката овде, само што доби 3 плуса и еден голем минус-

1. (+) за seiyuu ангажирале фантастични артисти – прво и основно ги имате Ichigo(Bleach) и Mugen(Samurai Champloo) еден против друг, а плус еден од главните фаци e Ed Elrick(Fullmetal Alchemist) – и уште многу закон гласови!
2. (+) за сцените на пејзажите и традиционална Јапонија од тој период, за сцените на дуелите или масовните сцени на борба, одлични се, за рачно нацртани аниме (добро, не комплетно, но очигледно е дека нема некои драстични употреби на компјутерска анимација)
3. (+) многу битно за мене, за одличната seinen смисла за хумор, ликовите се стереотипни до екстреми, хуморот во цртежот е типично стриповски, pure fun – so, thumbs up!

1. (-) за приказната – супер е идејата за прикажување на фантастична верзија на Sengoku периодот (периодот на завојуваните држави), но не ми се допаѓа идејата на давање натприродни моќи на историски битни личности на Јапонија, како Oda Nobunaga, или главните протагонисти, реални daimyo од тоа време – Date Masamune и Sanada Yukimura. Не ми се допаѓа кога историјата на некој начин се исмејува, заради некои западни стандарди на забава. Ако го исклучам овој факт, може и понешто да научам за јапонската историја, со чепкањево по Wikipedia.

Сепак и’ давам шанса на серијава, ако не заради приказна, тогаш заради забавата. Се надевам нема да ме разочара, па отпимистички и дадов 6-ка, што веројатно не ни заслужува. Ама и онака сум вообичаено великодушна.