“Подобро да сум свиња, отколку фашист”
Многу ретко, некое дело на Miyazaki има точно дефинирани постоечки локации и историски определено време. Всушност, ми требаше малку „чачкање“после гледањето на Porco Rosso за да го сфатам ова. Дејството на ова анти-воено филмче, започнува во близината на Fiume што е името за Ријека / Хрватска меѓу двете Светски војни.
Marco е италијански пилот, некогаш бил човек, но сега прасе (за жал не е баш објаснета таа клетва), кој се откажал од Италијанската војска, поради фашистичката политика и сега, во време на економска депресија меѓу војните, работи како заштитник на бродовите и островите во Јадранското море од пирати. Особено се однесува заштитнички кон убавата сопственичка на хотелот Adriano – Gina, а и таа му возвраќа со старото пријателство и посебната љубов што ја негува кон него. Marco / Porco Rosso (Црвено прасе) е постојано гонет од италијанската армија, пиратите и од каприците на младиот американски пилот Curtis кој сака да докажи во по малку каубојски стил дека е подобар од старото прасе. Како и во многу други негови филмови, оддавајќи омаж на женската сила, јасно ја нагласува употребата на женската работна сила, но и нивната интелигенција во време на војните преку младата, генијална механичарка Fio.
Филмот првично бил планиран како кратка верзија на мангата “The Age of the Flying Boat”, но за жал, кога се спремал филмов (изадеден е 1992г.) беше актуелна војната во Југославија, па Miyazaki одлучил да му даде на филмот посериозен тон, без да се меша во политичките односи во Југославија. Останал верен на својата пасија за авионите и летањето, па само подетално ги разработил верзиите на авионите двокрилци со кои летаат Marco и Curtis.
Иако во филмот не се објаснува зошто станал прасе, и не е сосема јасно дали на крај сепак ќе му се врати човечкиот лик, Miyazaki во неколку интервјуа се обидел да го разјасни тоа. Имено, човек кога се мрази себеси станува прасе. Marco имал грижа на совест поради тоа што бил единствен преживеан од својот ескадрон, што е заљубен во жената на својот, сега веќе мртов пријател. Бил разочаран од тоа што бил војник и од човештвото кое потклекнува на такви идеали како фашизмот и војната за превласт. Кога ја запознава Fio и кога Gina му ја возвраќа љубовта, клетвата е скршена. Тој победува конечно, не ја разочарува љубовта и ја чисти својата совест. Па има повторно право да го носи човечкото лице.
Не беше нешто најдобро, но сепак лесно и интересно за гледање.
Marco е италијански пилот, некогаш бил човек, но сега прасе (за жал не е баш објаснета таа клетва), кој се откажал од Италијанската војска, поради фашистичката политика и сега, во време на економска депресија меѓу војните, работи како заштитник на бродовите и островите во Јадранското море од пирати. Особено се однесува заштитнички кон убавата сопственичка на хотелот Adriano – Gina, а и таа му возвраќа со старото пријателство и посебната љубов што ја негува кон него. Marco / Porco Rosso (Црвено прасе) е постојано гонет од италијанската армија, пиратите и од каприците на младиот американски пилот Curtis кој сака да докажи во по малку каубојски стил дека е подобар од старото прасе. Како и во многу други негови филмови, оддавајќи омаж на женската сила, јасно ја нагласува употребата на женската работна сила, но и нивната интелигенција во време на војните преку младата, генијална механичарка Fio.
Филмот првично бил планиран како кратка верзија на мангата “The Age of the Flying Boat”, но за жал, кога се спремал филмов (изадеден е 1992г.) беше актуелна војната во Југославија, па Miyazaki одлучил да му даде на филмот посериозен тон, без да се меша во политичките односи во Југославија. Останал верен на својата пасија за авионите и летањето, па само подетално ги разработил верзиите на авионите двокрилци со кои летаат Marco и Curtis.
Иако во филмот не се објаснува зошто станал прасе, и не е сосема јасно дали на крај сепак ќе му се врати човечкиот лик, Miyazaki во неколку интервјуа се обидел да го разјасни тоа. Имено, човек кога се мрази себеси станува прасе. Marco имал грижа на совест поради тоа што бил единствен преживеан од својот ескадрон, што е заљубен во жената на својот, сега веќе мртов пријател. Бил разочаран од тоа што бил војник и од човештвото кое потклекнува на такви идеали како фашизмот и војната за превласт. Кога ја запознава Fio и кога Gina му ја возвраќа љубовта, клетвата е скршена. Тој победува конечно, не ја разочарува љубовта и ја чисти својата совест. Па има повторно право да го носи човечкото лице.
Не беше нешто најдобро, но сепак лесно и интересно за гледање.
